Davlatshox - Sohibqironim matni

Do‘stlar, bir dilbari, joni jahonim bor maning,
Orazi gul, qomati sarviravonim bor maning.
Furqatida ro‘zisha bog‘u fig‘onim bor maning,
Ohkim, oshufta holu, notavonim bor maning,
So‘zi ishqida base, dog‘i miyonim bor maning.

Har qiyo boqquncha jonimga o‘tlarni solar,
Rishtayi jonim uzilar va ki umrim qisqalar.
Toqati sabrim tugab, armon to‘lar, ko‘nglim qolar,
Ishvalar zoe qilib, andoqki jonimni olar,
Va na zolim dilbari, nomehribonim bor maning.

Jon berarlar ishqida, yuz mak kabi ovvoralar,
Bo‘lmamish olamda mandek kimsa, baxti qoralar.
Tig‘i hijrondin yuragim bo‘ldi yuz ming poralar,
Qon ravon oqdi jigardin, pora bo‘lgan yoralar,
Shu'la dardi beqarori, beomonim bor maning.

Yuzina hayron erur ishq ahli bo‘lgan jonlar,
Pora-yu shaydo bo‘libdur ham anga janonlar.
Olam ahli o‘tmiram hamdamdayin farmonlar,
Qul erurlar xizmatinda xonlar, sultonlar,
Xushmag‘ar zalmavashe, sohibqironim bor maning.

Pardadin ko‘rsatdi yuz olamga ul shohijahon,

Tushdi oshiqlarga yuz ming dod ila ohu-fig‘on.
Zulf ochib mandalini oshifta qildi har zamon,
Pardavi husni solib jonlarni kuydirdi ravon,
Bir ajoyib mahliqo, sohibqironim bor mani.

Hay, to yiroq bilmam, nadandir zora hayronliq sanga,
Ne sababdan bo‘ldi, bilmam, chashmi giryonlik sanga.
Bilsangki, endi yaqin bu bandi farmonlik sanga,
Dunyoda yetmasmi endi ushbu sultonlik sanga,
Har zamon yodimda hayu jovudonim bor maning.
Do‘stlar, bir dilbari, joni jahonim bor maning.

Давлатшох - Соҳибқироним

Дўстлар, бир дилбари, жони жаҳоним бор манинг,
Орази гул, қомати сарвиравоним бор манинг.
Фурқатида рўзиша боғу фиғоним бор манинг,
Оҳким, ошуфта ҳолу, нотавоним бор манинг,
Сўзи ишқида басе, доғи миёним бор манинг.

Ҳар қиё боққунча жонимга ўтларни солар,
Риштайи жоним узилар ва ки умрим қисқалар.
Тоқати сабрим тугаб, армон тўлар, кўнглим қолар,
Ишвалар зоэ қилиб, андоқки жонимни олар,
Ва на золим дилбари, номеҳрибоним бор манинг.

Жон берарлар ишқида, юз мак каби овворалар,
Бўлмамиш оламда мандек кимса, бахти қоралар.
Тиғи ҳижрондин юрагим бўлди юз минг поралар,
Қон равон оқди жигардин, пора бўлган ёралар,
Шуъла дарди беқарори, беомоним бор манинг.

Юзина ҳайрон эрур ишқ аҳли бўлган жонлар,
Пора-ю шайдо бўлибдур ҳам анга жанонлар.
Олам аҳли ўтмирам ҳамдамдайин фармонлар,
Қул эрурлар хизматинда хонлар, султонлар,
Хушмағар залмаваше, соҳибқироним бор манинг.

Пардадин кўрсатди юз оламга ул шоҳижаҳон,
Тушди ошиқларга юз минг дод ила оҳу-фиғон.
Зулф очиб мандалини ошифта қилди ҳар замон,
Пардави ҳусни солиб жонларни куйдирди равон,
Бир ажойиб маҳлиқо, соҳибқироним бор мани.

Ҳай, то йироқ билмам, надандир зора ҳайронлиқ санга,
Не сабабдан бўлди, билмам, чашми гирёнлик санга.
Билсангки, энди яқин бу банди фармонлик санга,
Дунёда етмасми энди ушбу султонлик санга,
Ҳар замон ёдимда ҳаю жовудоним бор манинг.
Дўстлар, бир дилбари, жони жаҳоним бор манинг.