Sherali Jo'rayev - O’zbekiston matni

Yurtim, senga she’r bitdim bu kun,
Qiyosingni topmadim aslo.
Shoirlar bor, o`z yurtin butun –
Olam aro atagan tanho.
Ular she`ri uchdi ko`p yiroq,
Qanotida kumush diyori,
Bir o`lka bor dunyoda, biroq
Bitilmagan dostondir bori:
Faqat ojiz qalamim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Yurmasman hech behishtni izlab,
Topolmasam chekmasman alam.
O`tirmasman ertaklar so`zlab,
Musallo deb yo`nmasman qalam.
Ko`klamingdan olib sururni,
Dovrug` soldi ustoz Olimjon,
G`afur G`ulom tuygan g`ururni
Qilmoq mumkin dunyoga doston.
Olis tarix qadamim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Kechmishing bor chindan ham uzoq,
Ilg`ay olmas barchasin ko`zim.
Maqtamasman moziyni biroq,
O`tmishingni o`ylayman bir zum.
Zabtga olib keng Osiyoni,
Bir zot chiqdi mag`rur, davongir,
Ikki asr yarim dunyoni
Zir qaqshatdi Buyuk jahongir.
Aytgum, bu kun, u manim, manim.
O`zbekiston, Vatanim manim.

Bobolardan so`z ketsa zinhor,
Bir kalom bor gap avvalida.
Osmon ilmi tug`ilgan ilk bor
Ko`ragoniy jadvallarida.
Qotil qo`li qilich soldi mast,
Quyosh bo`lib uchdi tilla bosh.
Do`stlar, ko`kda yulduzlar emas,
U, Ulug`bek ko`zidagi yosh.
Erda qolgan, o, tanim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Ko`z oldimdan kechar asrlar,
Ko`z-ko`z etib nuqsu chiroyin.
Sarson o`tgan necha nasllar,
Topolmasdan tug`ilgan joyin.
Amerika – sehrli diyor,
Uxlar edi Kolumb ham hali,
Dengiz ortin yoritdi ilk bor,
Beruniyning aql mash’ali.
Kolumbda bor alamim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Ko`p jahongir ko`rgan bu dunyo,
Hammasiga guvoh yer osti.
Lekin, do`stlar, she’r ahli aro
Jahongiri kam bo`lar, rosti.
Besh asrkim, nazmiy saroyni
Titratadi zanjirband bir she`r.
Temur tig`i yetmagan joyni
Qalam bilan oldi Alisher.
Dunyo bo`ldi chamanim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Bobolardan so`zladim, ammo
Bir zot borkim, baridan suyuk:
Buyuklarga baxsh etgan daho,
Ona xalqim, o`zingsan buyuk.
Sen o`zingsan, eng so`nggi nonin
O`zi yemay o`g`liga tutgan.
Sen o`zingsan, farzandlar shonin
Asrlardan opichlab o`tgan.
Ona xalqim, jon-tanim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Bosh ustingdan o`tdi ko`p zamon,
O`tdi Budda, o`tdi Zardushti.
Har uchragan nokasu nodon,
Ona xalqim, yoqangdan tutdi.
Seni Chingiz g`azabga to`lib
Yo`qotmoqchi bo`ldi dunyodan.
Jaloliddin samani bo`lib
Sakrab o`tding Amudaryodan.
Sensan o`shal samanim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Toleingda bor ekan yashash,
Goh qon ichding, gohida sharob.
Yetmoq bo`lib yurtim xomtalash,
Bosh ustingga keldi inqilob.
Chora istab jang maydonidan
Samolarga uchdi unlaring,
Shahidlarning qirmiz qonidan
Alvon bo`ldi qora tunlaring.
Qonga to`lgan kafanim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Lekin oftob poymol o`lmas,
Kavaklarda qolmas oy nuri,
Odil hakam – haq bor, beg`araz,
Mazlumlarning buyuk g`amxo`ri.
Qilich serpab tole tongida

O`zligingni tanib qolding sen.
O`g`lonlarning qatra qonida
O`zbekiston nomin olding sen.
Nomi qutlug` gulshanim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Tinch turarmi bu ko`hna olam,
Tinch turarmi dog`uli zamon.
Oromingni buzdi sening ham
Fashist degan vahshiy olomon.
Qonim oqdi Danoigda manim,
Sobir Rahim yiqilgan chog`da.
Lekin, yurtim, kezolmas g`anim
O`zbekiston atalgan bog`da.
Sensan nomus va sha’nim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Kech kuz edi, men seni ko`rdim,
Derazamdan boqardi birov.
U sen eding, o, dehqon yurtim,
Turar eding yalangto`sh, yayov.
– Tashqarida izillar yomg`ir,
Kir, bobojon, yayragil bir oz.
Deding: – Paxtam, qoldi-ku axir,
Yig`ishtiray kelmasdan ayoz.
Ketding, umri mahzanim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Sen ketarsan balki yiroqqa,
Farg`onada balki, balqarsan.
Balki chiqib oqargan toqqa,
Cho`pon bo`lib gulxan yoqarsan.
Balki ustoz Oybekdek to`lib
Yozajaksan yangi bir doston.
Balki Habib Abdulla bo`lib,
Sahrolarda ochajakson kon.
Tuprog`i zar, ma’danim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim.

Mayli, yurtim, kezsang ham dunyo,
Fazolarga qo`ysang ham qadam,
O`zligingni unutma aslo,
Unutma hech, onajon o`lkam.
Bir o`g`lingdek men ham bu zamon
Kechmishingni qildim tomosha.
Iqbolingni ko`roldim ayon
Istiqlolning ufqlari osha.
Iqboli hur, sho`x-sha’nim manim.
O`zbekiston, Vatanim manim.

Zavol ko`rma hech qachon, o`lkam,
Zavol bilmas shu yoshing bilan.
Muzaffar bo`l, g`olib bo`l, o`ktam,
Do`stu yoring, qardoshing bilan.
Asrlarning silsilasida
Boqiy turgay koshonang sening.
Ulug` bashar oilasida
Mangu yorug` peshonang sening.
Mangu yorug` maskanim manim,
O`zbekiston, Vatanim manim

Шерали Жўраев - Ўзбекистон

Юртим, сенга шеър битдим бу кун,
Қиёсингни топмадим асло.
Шоирлар бор, ўз юртин бутун –
Олам аро атаган танҳо.
Улар шеъри учди кўп йироқ,
Қанотида кумуш диёри,
Бир ўлка бор дунёда, бироқ
Битилмаган достондир бори:
Фақат ожиз қаламим маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Юрмасман ҳеч беҳиштни излаб,
Тополмасам чекмасман алам.
Ўтирмасман эртаклар сўзлаб,
Мусалло деб йўнмасман қалам.
Кўкламингдан олиб сурурни,
Довруғ солди устоз Олимжон,
Ғафур Ғулом туйган ғурурни
Қилмоқ мумкин дунёга достон.
Олис тарих қадамим маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Кечмишинг бор чиндан ҳам узоқ,
Илғай олмас барчасин кўзим.
Мақтамасман мозийни бироқ,
Ўтмишингни ўйлайман бир зум.
Забтга олиб кенг Осиёни,
Бир зот чиқди мағрур, давонгир,
Икки аср ярим дунёни
Зир қақшатди Буюк жаҳонгир.
Айтгум, бу кун, у маним, маним.
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Боболардан сўз кетса зинҳор,
Бир калом бор гап аввалида.
Осмон илми туғилган илк бор
Кўрагоний жадвалларида.
Қотил қўли қилич солди маст,
Қуёш бўлиб учди тилла бош.
Дўстлар, кўкда юлдузлар эмас,
У, Улуғбек кўзидаги ёш.
Эрда қолган, о, таним маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Кўз олдимдан кечар асрлар,
Кўз-кўз этиб нуқсу чиройин.
Сарсон ўтган неча насллар,
Тополмасдан туғилган жойин.
Америка – сеҳрли диёр,
Ухлар эди Колумб ҳам ҳали,
Денгиз ортин ёритди илк бор,
Берунийнинг ақл машъали.
Колумбда бор аламим маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Кўп жаҳонгир кўрган бу дунё,
Ҳаммасига гувоҳ ер ости.
Лекин, дўстлар, шеър аҳли аро
Жаҳонгири кам бўлар, рости.
Беш асрким, назмий саройни
Титратади занжирбанд бир шеър.
Темур тиғи етмаган жойни
Қалам билан олди Алишер.
Дунё бўлди чаманим маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Боболардан сўзладим, аммо
Бир зот борким, баридан суюк:
Буюкларга бахш этган даҳо,
Она халқим, ўзингсан буюк.
Сен ўзингсан, энг сўнгги нонин
Ўзи емай ўғлига тутган.
Сен ўзингсан, фарзандлар шонин
Асрлардан опичлаб ўтган.
Она халқим, жон-таним маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Бош устингдан ўтди кўп замон,
Ўтди Будда, ўтди Зардушти.
Ҳар учраган нокасу нодон,
Она халқим, ёқангдан тутди.
Сени Чингиз ғазабга тўлиб
Йўқотмоқчи бўлди дунёдан.
Жалолиддин самани бўлиб
Сакраб ўтдинг Амударёдан.
Сенсан ўшал саманим маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Толеингда бор экан яшаш,
Гоҳ қон ичдинг, гоҳида шароб.
Етмоқ бўлиб юртим хомталаш,
Бош устингга келди инқилоб.
Чора истаб жанг майдонидан
Самоларга учди унларинг,
Шаҳидларнинг қирмиз қонидан
Алвон бўлди қора тунларинг.
Қонга тўлган кафаним маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Лекин офтоб поймол ўлмас,
Кавакларда қолмас ой нури,
Одил ҳакам – ҳақ бор, беғараз,
Мазлумларнинг буюк ғамхўри.
Қилич серпаб толе тонгида
Ўзлигингни таниб қолдинг сен.
Ўғлонларнинг қатра қонида
Ўзбекистон номин олдинг сен.
Номи қутлуғ гулшаним маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Тинч турарми бу кўҳна олам,
Тинч турарми доғули замон.
Оромингни бузди сенинг ҳам
Фашист деган ваҳший оломон.
Қоним оқди Даноигда маним,
Собир Раҳим йиқилган чоғда.
Лекин, юртим, кезолмас ғаним
Ўзбекистон аталган боғда.
Сенсан номус ва шаъним маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Кеч куз эди, мен сени кўрдим,
Деразамдан боқарди биров.
У сен эдинг, о, деҳқон юртим,
Турар эдинг ялангтўш, яёв.
– Ташқарида изиллар ёмғир,
Кир, бобожон, яйрагил бир оз.
Дединг: – Пахтам, қолди-ку ахир,
Йиғиштирай келмасдан аёз.
Кетдинг, умри маҳзаним маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Сен кетарсан балки йироққа,
Фарғонада балки, балқарсан.
Балки чиқиб оқарган тоққа,
Чўпон бўлиб гулхан ёқарсан.
Балки устоз Ойбекдек тўлиб
Ёзажаксан янги бир достон.
Балки Ҳабиб Абдулла бўлиб,
Саҳроларда очажаксон кон.
Тупроғи зар, маъданим маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Майли, юртим, кезсанг ҳам дунё,
Фазоларга қўйсанг ҳам қадам,
Ўзлигингни унутма асло,
Унутма ҳеч, онажон ўлкам.
Бир ўғлингдек мен ҳам бу замон
Кечмишингни қилдим томоша.
Иқболингни кўролдим аён
Истиқлолнинг уфқлари оша.
Иқболи ҳур, шўх-шаъним маним.
Ўзбекистон, Ватаним маним.

Завол кўрма ҳеч қачон, ўлкам,
Завол билмас шу ёшинг билан.
Музаффар бўл, ғолиб бўл, ўктам,
Дўсту ёринг, қардошинг билан.
Асрларнинг силсиласида
Боқий тургай кошонанг сенинг.
Улуғ башар оиласида
Мангу ёруғ пешонанг сенинг.
Мангу ёруғ масканим маним,
Ўзбекистон, Ватаним маним